Dokąd na Trekking - Europa cz.1

04.03.2019
Dokąd na Trekking - Europa cz.1

Stary Kontynent to tysiące kilometrów szlaków trekkingowych prowadzących przez nieprawdopodobnie zróżnicowane krajobrazy – od koła podbiegunowego aż po wybrzeże Morza Śródziemnego.

Trekking pięknymi szlakami Europy
W południowej Norwegii odnaleźć można jeden z najbardziej dzikich obszarów kontynentu – płaskowyż Hardangervidda. Wytyczone tutaj szlaki bardzo dobrze oznaczono, dzięki czemu można bez przeszkód podziwiać surowy krajobraz poprzecinany licznymi rzekami i krystalicznymi jeziorami. Komplet wrażeń dopełnia potężny lodowiec Hardangerjøkulen. Dzięki licznym schroniskom i samoobsługowym chatkom możliwa jest wędrówka bez dodatkowego bagażu w postaci namiotu. Ze względu na unikalną florę i faunę – między innymi sporą populację dzikich reniferów – większa część płaskowyżu została objęta ochroną w ramach parku narodowego. Zimą część szlaków jest oznaczona za pomocą tyczek. Dzięki temu można wędrować na rakietach śnieżnych lub nartach. Niestety panujący tu klimat – charakterystyczny dla obszarów arktycznych – sprawia, że pogoda potrafi być bardzo zdradliwa. Do wypraw przygotowywali się na płaskowyżu Hardangervidda najwięksi polarnicy: Robert Falcon Scott, Ernest Shackleton i Roald Amundsen, który nieomal stracił życie w jednej ze śnieżnych burz występujących tu często. Na południu kraju znajduje się Dom Gigantów, jak Wikingowie nazywali góry Jotunheimen. Nie bez powodu – w paśmie tym leżą bowiem najwyższe szczyty Skandynawii i całej północnej Europy z Galdhøpiggen 2469 m n.p.m. i Glittertind 2452 m n.p.m. na czele. Na obszarze objętym ochroną w ramach parku narodowego wytyczono doskonale utrzymane szlaki trekkingowe prowadzące przez olśniewające zielone jeziora, imponujące lodowce i rozległe doliny. Dodatkowo w górach znajduje się sporo schronisk oraz samoobsługowych chatek utrzymywanych przez DNT – Norweskie Stowarzyszenie Turystyczne.
Trekking pięknymi szlakami Europy
Najpopularniejszym szlakiem północy jest szwedzki Kungsleden, czyli Droga Królewska. Jego początek znajduje się nieopodal miasteczka Abisko, by po mniej więcej 440 kilometrach dotrzeć do osady Hemavan. Trasa jest podzielona na cztery części, których przejście, zależnie od warunków atmosferycznych, wymaga nawet do czterech tygodni. Kungsleden jest bardzo dobrze utrzymany – nie występują tu w zasadzie problemy z odnalezieniem oznaczeń, a przejścia przez rzeki umożliwiają mosty lub zorganizowane przeprawy łodziami. W trakcie trekkingu można skorzystać z usług wielu sprawnie funkcjonujących schronisk, ale wskazane jest też mieć namiot oraz zapas jedzenia. Szlak prowadzi przez jeden z największych w Europie obszarów dzikiej przyrody – Park Narodowy Sarek oraz nieopodal najwyższego szczytu w Szwecji – Kebnekaise (2111 m n.p.m.). W zachodniej części z Parkiem Narodowym Sarek sąsiaduje Padjelanta, park narodowy wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO, mający w dużej mierze charakter płaskowyżu. Wytyczono w nim mierzący 140 kilometrów szlak trekkingowy Padjelantaleden, który prowadzi przez jedne z najciekawszych obszarów szwedzkiej Laponii. Gdy szczęście dopisze, można tu zobaczyć coraz rzadziej występującego lisa polarnego albo sowę śnieżną. Szlakiem, który łączy trzy kraje nordyckie, jest Nordkalottruta, nazywany też Arctic Trail. Swój początek bierze w Norwegii, by po 800 kilometrach przygody za kołem podbiegunowym zakończyć swój bieg w Finlandii. Po części trasa tego dobrze oznaczonego szlaku pokrywa się z trekkingiem Kungsleden. Na całej długości granicę między Norwegią, Szwecją i Finlandią przekracza się aż 15 razy. W północno-wschodniej części Finlandii, w Parku Narodowym Oulanka znajduje się najpopularniejszy szlak trekkingowy tego kraju – Karhunkierros. Na odcinku 80 kilometrów nie można biwakować w dowolnie wybranym miejscu, nie stanowi to jednak problemu, gdyż w wyznaczonych punktach znajdują się pola biwakowe albo schroniska oddalone od siebie na odległość nieprzekraczającą jednego dnia marszu. Ponadto można jest korzystać z miejsc przeznaczonych do rozpalania ognia, które są utrzymane w doskonałym stanie. Sam trekking to przygoda spod znaku potężnych lasów i rwących potoków – szczególnie urokliwy bywa jesienią.
Trekking pięknymi szlakami Europy
W Wielkiej Brytanii wytyczono setki kilometrów szlaków trekkingowych o różnym poziomie trudności i różnej długości. Bardzo dobrze utrzymany jest długodystansowy szlak Trans Pennine Trail, który na odcinku przekraczającym 340 kilometrów łączy Morze Północne z Irlandzkim. Ścieżka trawersuje Góry Pennińskie oraz przebiega przez liczne rzeki i jedne z najpiękniejszych zabytkowych miasteczek w północnej Anglii. Najpopularniejszym regionem związanym z turystyką pieszą jest Lake District – Kraina Jezior. Znajdujące się tutaj ścieżki charakteryzują się zróżnicowanym stopniem trudności, począwszy od szlaków na jednodniowe wycieczki, po kilkudniowe trasy, które łączy wspólny mianownik – są niezwykle malownicze. W Szkocji także można odnaleźć szlak prowadzący od wybrzeża do wybrzeża, o niemal takiej samej długości jak Trans Pennine Trail. Przejście Southern Upland Way sprawnemu trekkerowi nie powinno zająć więcej niż dwa tygodnie. Plany te może jednak pokrzyżować bardzo często występująca mgła, która pomimo regularnych oznaczeń drogi potrafi przysporzyć kłopotów z nawigacją. Trasa prowadzi przez jedne z najciekawszych miejsc w kraju, w tym kamienne pozostałości z XII wieku lub wiktoriańskie rezydencje. Pierwszym długodystansowym szlakiem, jaki wytyczono w Szkocji, był West Highland Way. Swój początek bierze on na obrzeżach Glasgow, by po ponad 150 kilometrach regionu Highlands doprowadzić do podnóża góry-ikony tego kraju, Ben Nevis (1343 m n.p.m.). Przejście szlaku zajmuje około 10 dni, niektóre jego odcinki prowadzą przez miejsca mocno eksponowane (czyli otwarte na przepaść).
Trekking pięknymi szlakami Europy
Najbardziej znanym szlakiem trekkingowym na Islandii jest mierzący 55 kilometrów Laugavegur Trek. Jego przejście zajmuje około pięciu dni, ale po co się śpieszyć? Wielobarwne góry, zielone doliny, potężne rzeki, a nawet lodowiec sprawiają, że Laugavegur bez wahania można uznać za jeden z najpiękniejszych szlaków na ziemi, który niczym nie ustępuje najsławniejszym drogom trekkingowym Peru czy Nepalu. Południe Islandii pełne jest niezwykle atrakcyjnych przyrodniczo miejsc, do których prowadzą liczne krótkie trasy. W Parku Narodowym Skaftafell popularnością cieszą się wyprawy na największy lodowiec Europy odbywane w towarzystwie przewodnika. Interior wyspy w zasadzie nie ma wyznaczonych szlaków trekkingowych. Każdy, kto myśli o wyprawie w ten rejon, powinien mieć spore doświadczenie, zapas jedzenia, wysokiej jakości ekwipunek oraz środki łączności. W północnej Islandii znajduje się szlak Askja prowadzący przez surrealistyczne wulkaniczne krajobrazy. Przejście niespełna 100 kilometrów zajmie nie więcej niż pięć dni, ale wszystko zależy od warunków atmosferycznych, a te na całej wyspie bywają nieprzewidywalne. Trekking rozpoczyna się nieopodal znajdującego się pod ścisłą ochroną jeziora Mývatn, które swoją intensywną niebiesko-zieloną barwę zawdzięcza bogactwu glonów i składników mineralnych.
Trekking pięknymi szlakami Europy
O pięknie Karpat, szczególnie tych leżących w Polsce lub Słowacji, nie trzeba nikogo przekonywać. Stosunkowo niewielu wędrowców decyduje się jednak na trekking w Karpatach ukraińskich. Spokojny i malowniczy krajobraz połoniny w okolicach pasm Świdowiec i Czarnohora potrafi chwycić za serce, a porośnięte gęstą kosówką Gorgany to raj dla tych, którzy przygodę pośród nieskażonej natury przedkładają nad wygodę schronisk. Ponad połowa powierzchni Karpat znajduje się w Rumunii. Góry Fogaraskie oraz Retezat krajobrazem przypominają Tatry, są jednak zdecydowanie mniej zatłoczone. Wytyczone trasy charakteryzują się różnym poziomem trudności, a planowanie wypraw ułatwiają nisko położone schroniska oraz niewielkie schrony – refugi. Zwolennicy przygody poza szlakiem odnajdą się na Bałkanach. Niewiele wytyczonych ścieżek oraz ograniczona infrastruktura sprawiają, że góry Albanii, Czarnogóry, Macedonii i Serbii jeszcze długo pozostaną ostoją spokoju oraz doskonałą alternatywą dla zatłoczonych Alp. Z roku na rok popularność regionu rośnie, do czego przyczynia się między innymi długodystansowy szlak Via Dinarica. Jego główny wariant – White Trail – liczy 1260 kilometrów i prowadzi przez Alpy Dynarskie na terytorium Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry oraz Albanii. Nie ma może imponującej historii (jego wytyczanie rozpoczęto w 2010 roku), ale zróżnicowany krajobraz, a także bogata kultura poszczególnych krajów i regionów zdają się wystarczającą zachętą, by następny trekking zaplanować właśnie na Bałkanach. Krótszą, liczącą 192 kilometry opcją może być szlak Szczyty Bałkanów (Peaks of the Balkans). Wiedzie on przez północną Albanię, wschodnie Kosowo oraz południową Czarnogórę i przybiera formę pętli. Charakteryzuje się niewielkimi trudnościami (w niektórych miejscach odnalezienie oznaczeń może nastręczyć problemów), a jego przejście zajmuje zazwyczaj od 10 do 13 dni.
Trekking pięknymi szlakami Europy
Fragment książki TREK autorstwa Mateusza Waligóry
Pokaż więcej wpisów z Marzec 2019
Podziel się tym artykułem z innymi
  • facebook
  • googleplus1
  • twitter
  • pinterest
Napisz komentarz
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixelpixel